Kalkulator zużycia tkaniny

Wyświetlane są przykładowe wymiary. Zastąp je jednym powtarzanym prostokątem, rzeczywistą szerokością krojenia i własnymi zapasami.

25%

Zaplanuj powtarzalne prostokątne elementy

W układzie stałym długość elementu biegnie wzdłuż tkaniny. Wpisz szerokość użytkową po odjęciu krajek.

Wymiary i liczba elementów

Wpisz docelowy gotowy prostokąt. Jeśli wykrój podaje już wymiary kroju, w następnym kroku ustaw zapas na zero.

Oszacuj, ile tkaniny kupić na jednakowe prostokątne elementy, takie jak serwetki, panele poduszek, flagi czy proste wykroje rękodzielnicze. Kalkulator wykorzystuje wymiary gotowego elementu, zapas na szwy przy każdym brzegu, liczbę sztuk i użytkową szerokość tkaniny, a następnie uwzględnia obrót, raport wzoru wzdłuż belki, kurczliwość i zapas na krojenie. Pokazuje zarówno długość układu, jak i praktyczną ilość do zakupu.

Jak obliczyć zużycie tkaniny

  1. 1

    Podaj wymiary elementu

    Wybierz jednostki metryczne lub imperialne, podaj długość i szerokość gotowego prostokąta, liczbę jednakowych sztuk oraz zapas na szew lub podłożenie przy każdym brzegu.

  2. 2

    Opisz tkaninę

    Podaj szerokość użytkową po odjęciu krajek. Zezwól na obrót tylko dla tkaniny bez kierunku; w razie potrzeby wpisz raport wzoru wzdłuż tkaniny i przewidywaną kurczliwość.

  3. 3

    Sprawdź układ kroju

    Zobacz wybraną orientację, liczbę elementów w rzędzie, liczbę rzędów, dokładną długość krojenia i ilość do kupienia po dodaniu zapasu oraz zaokrągleniu do jednostki sprzedaży.

Zaplanuj prostokątne elementy przed zakupem tkaniny

Tkaninę kupuje się na długość, lecz liczba elementów mieszczących się w jednym rzędzie zależy od jej szerokości użytkowej. Kalkulator układa jednakowe prostokąty w rzędach zamiast dzielić ich łączną powierzchnię przez powierzchnię odcinka tkaniny. To ważna różnica: wąski ścinek może mieć wystarczającą powierzchnię, a mimo to nie pomieścić kolejnego całego elementu.

Zacznij od długości i szerokości po uszyciu. Jeżeli na każdym brzegu potrzebny jest taki sam zapas na szew lub podłożenie, kalkulator dodaje go dwukrotnie do obu wymiarów:

Szerokość kroju = szerokość gotowa + 2 × zapas przy brzegu

Długość kroju = długość gotowa + 2 × zapas przy brzegu

Dla stałej orientacji podstawowe obliczenie wygląda tak:

Elementy w rzędzie = floor(szerokość użytkowa ÷ szerokość kroju)

Liczba rzędów = ceiling(liczba sztuk ÷ elementy w rzędzie)

Podstawowa długość tkaniny = liczba rzędów × długość kroju

Po zezwoleniu na obrót kalkulator sprawdza również układ, w którym wszystkie prostokąty są obrócone o 90°, i wybiera krótszy wariant. Nie obracaj elementów z aksamitu, sztruksu i innych tkanin z włosem, tkanin ze wzorem jednokierunkowym ani wykrojów wymagających zachowania nitki prostej. W takich materiałach wszystkie elementy powinny leżeć w jednym kierunku.

Ustawienie Co zmienia Kiedy stosować
Zapas przy każdym brzegu Powiększa oba wymiary kroju Podane wymiary są wymiarami gotowymi
Obrót o 90° Porównuje układ po obróceniu Tkanina i nitka prosta nie mają wymaganego kierunku
Raport wzdłuż tkaniny Zaokrągla długość rzędu do pełnego raportu Motyw powtarza się wzdłuż belki
Kurczliwość Zmniejsza efektywną szerokość i zwiększa długość Tkanina będzie dekatyzowana lub prana przed szyciem
Zapas na krojenie Dodaje margines na straty i pomyłki Większość rzeczywistych układów

Dopasowanie wzoru wymaga oceny

Raport wzdłuż tkaniny można uwzględnić, ale spasowanie wzoru to coś więcej niż dodatkowy procent. Krata, pasy, wyraźne motywy i panele tapicerskie mogą wymagać dopasowania zarówno wszerz, jak i wzdłuż tkaniny. Liczba oraz położenie szwów również zmieniają zużycie. Potraktuj wynik jako wstępny plan, a gdy położenie motywu jest ważne, zastosuj układ z wykroju albo rozłóż elementy w pełnym rozmiarze.

Zmierz szerokość użytkową i osobno uwzględnij kurczliwość

Użyj szerokości dostępnej między krajkami lub uszkodzonymi brzegami, a nie tylko szerokości nominalnej na belce. Tkaninę nadającą się do prania zdekatyzuj lub wypierz metodą przewidzianą dla gotowej rzeczy. Jeśli mierzysz już przygotowaną tkaninę, ustaw kurczliwość na zero. Kurczliwość opisuje zmianę wymiaru, a zapas na krojenie pokrywa wyrównanie brzegu, straty i pomyłki.

Na końcu zaokrąglij wynik w górę do odcinka, który sklep faktycznie sprzedaje, często co 10 cm. Bezpieczna ilość może być nieco większa od geometrycznej długości układu. W przypadku odzieży, tapicerki o złożonych kształtach, elementów krojonych ze skosu lub wykrojów o różnych wymiarach skorzystaj z tabeli zużycia na kopercie wykroju albo pełnego układu kroju.

Najczęściej zadawane pytania

Wpisz szerokość rzeczywiście dostępną do krojenia. Zmierz odległość między krajkami lub innymi brzegami, których nie można użyć. Tkanina oznaczona jako szeroka na 140 cm może mieć mniej niż 140 cm powierzchni odpowiedniej do krojenia.

Tak, jeśli tkanina nie ma kierunku, a projekt nie wymaga zachowania nitki prostej. Nie obracaj elementów przy włosie, wzorze jednokierunkowym, kierunkowej rozciągliwości ani wykrojach wrażliwych na kierunek nitki.

Zapas jest dodawany przy każdym brzegu, więc do gotowej długości i szerokości dochodzi jego podwójna wartość. Wpisz zero, jeśli podajesz już wymiary kroju.

Nie. Raport wzdłuż tkaniny poprawia oszacowanie długości, lecz dokładne spasowanie zależy też od raportu poprzecznego, położenia motywu, szwów i nieregularnych kształtów. Przy drogiej lub wyrazistej tkaninie sprawdź pełny układ kroju.

Kurczliwość stosuj tylko dla nieprzygotowanej tkaniny, która może zmienić wymiary podczas dekatyzacji lub prania. Zapas na krojenie to osobny margines na wyrównanie, straty i błędy. Po przygotowaniu i ponownym zmierzeniu tkaniny ustaw kurczliwość na zero.

Tylko jako zgrubne oszacowanie, gdy wszystkie elementy są jednakowymi prostokątami. Odzież zwykle ma różne, zakrzywione i zależne od nitki prostej części, dlatego miarodajna jest tabela zużycia i układ na wykroju.

Kalkulator nie prosi o zdjęcia, pliki wykrojów ani dane osobowe. Wymiary liczbowe i opcje mogą być wysyłane do serwera w celu wykonania obliczeń lub odtworzenia etapów, dlatego nie wpisuj w pola informacji poufnych.

Powiązane narzędzia