Kalkulator dodawania oczek na szydełku

Model rozmieszczenia

Kalkulator przyjmuje, że standardowe dodanie jednego oczka polega na przerobieniu dwóch oczek w jednym oczku źródłowym. Standardowe ujęcie jednego oczka łączy dwa sąsiednie oczka źródłowe w jedno. Dlatego przy N oczkach początkowych i K zmianach dodawanie kończy się liczbą N + K oczek, a ujmowanie liczbą N − K. W trybie liczby docelowej różnica między wartością docelową a N określa operację i wartość K. Wartość docelowa równa liczbie początkowej daje prawidłowy plan bez zmian.

Dla rzędu przerabianego na płasko niech EL i ER oznaczają oczka pozostawione bez zmian odpowiednio przy lewej i prawej krawędzi. Dostępny odcinek zawiera:

M = N − EL − ER

Każde dodanie zajmuje szerokość źródłową c = 1, a każde ujęcie, c = 2 sąsiednie oczka źródłowe. Dla operacji j, numerowanej od 0 do K − 1, kalkulator wyznacza środek przypadającej na nią części dostępnego odcinka:

x = (j + 0.5) × M ÷ K

Początek operacji w numeracji od zera umieszcza w pozycji round_half_up(x − c ÷ 2), ograniczonej do zakresu 0…M − c, następnie dodaje lewy margines i przelicza pozycję na numerację od jednego. Dzięki temu oba marginesy pozostają nietknięte, a operacje trafiają w okolice środków grup zamiast opierać się na pozornym dzieleniu reszty na ułamkowe oczka.

W okrążeniu operacja j zaczyna się w cyklicznej pozycji liczonej od zera floor(j × M ÷ K). Wyświetlane pozycje są numerowane od jednego, począwszy od znacznika okrążenia. Ujęcie obejmuje wskazane oczko i następne; sprawdzenie wykonalności nie pozwala, aby ujęcie przechodziło przez znacznik.

Przykład rzędu z marginesami brzegowymi

Zacznij od 24 oczek, pozostaw 2 oczka bez zmian po lewej i 3 po prawej stronie oraz wykonaj 5 dodawań. Dostępny odcinek ma 24 − 2 − 3 = 19 oczek. Standardowe dodanie ma szerokość 1. Obliczenie środków umieszcza operacje w pierwotnych oczkach 4, 8, 12, 16 i 20. Oczka 1–2 oraz 22–24 pozostają bez zmian, a gotowy rząd ma 29 oczek. Po wybraniu półsłupka każda operacja zostanie opisana jako wykonanie 2 półsłupków we wskazanym oczku; pozycje pozostaną takie same.

Przykład ujmowania w okrążeniu

Zacznij od 30 oczek i ustaw liczbę docelową 24 dla okrążenia. Kalkulator wyznaczy 6 ujęć. Cykliczne pozycje obliczone funkcją podłogi dzielą okrążenie z 30 oczek na sześć równych części, dlatego ujęcia zaczynają się w pierwotnych oczkach 1, 6, 11, 16, 21 i 26 oraz obejmują każde wskazane oczko i oczko następne. Sześć operacji odejmuje sześć oczek, więc ukończone okrążenie ma 24 oczka.

Sprawdź plan przed rozpoczęciem szydełkowania

• Wszystkie pozycje odnoszą się do pierwotnych oczek źródłowych. Jeśli zmieniająca się liczba utrudni odliczanie, zaznacz je przed rozpoczęciem pracy.
• Marginesy brzegowe dotyczą wyłącznie rzędów i nie są instrukcjami modelowania. Łańcuszki zwrotne lub oczka łączące uwzględnij w liczbie początkowej tylko wtedy, gdy wzór traktuje je jako oczka.
• Nazwa ściegu zmienia tekst, a nie technikę. Stosuj definicję dodawania, ujmowania, niewidocznego ujmowania, łańcuszka zwrotnego lub ściegu specjalnego podaną we wzorze.
• Obrócenie całej sekwencji w okrążeniu względem znacznika jest matematycznie równoważne. W kolejnych okrążeniach projektant może celowo przesuwać miejsca modelowania, aby uniknąć widocznych narożników.
• Raporty wzoru, koronki, warkocze, wzory kolorystyczne, szwy odzieży i modelowanie konstrukcyjne mogą wymagać celowo nierównomiernego rozmieszczenia. Szczegółowe instrukcje wzoru mają pierwszeństwo przed tym neutralnym modelem odstępów.