Walidator UUID

Walidator UUID

Do 100 UUID, jeden w wierszu. Puste wiersze są pomijane.

UUID to 128 bitów zapisanych jako 32 cyfry szesnastkowe we wzorcu 8-4-4-4-12, ale wiele ciągów, które go przypominają, nim nie jest. Wklej pojedynczy identyfikator albo całą kolumnę z logu, eksportu z bazy danych lub pliku konfiguracyjnego, po jednym w wierszu, a walidator wyda osobny werdykt dla każdej linii: czy format jest poprawny, jaka to wersja (od 1 do 8), jaki wariant, czy to UUID zerowy lub maksymalny, a dla wersji 1, 6 i 7 także dokładny moment utworzenia.

Jak sprawdzić UUID

  1. 1

    Wklej swoje UUID

    Po jednym w wierszu, do 100 wierszy. Wielkość liter nie ma znaczenia, a puste wiersze są pomijane.

  2. 2

    Wybierz akceptowane formaty

    Tryb łagodny przyjmuje także {nawiasy klamrowe}, przedrostek urn:uuid: oraz 32 cyfry bez myślników. Tryb ścisły przyjmuje tylko zwykłą postać z myślnikami.

  3. 3

    Odczytaj werdykt dla każdego wiersza

    Każdy wiersz dostaje wynik Poprawny, Poprawnie zbudowany, niestandardowy albo Niepoprawny, razem z wersją, wariantem, czasem utworzenia (jeśli go ma) i przyczyną odrzucenia.

Co oznaczają trzy werdykty

Każdy wiersz trafia dokładnie do jednej z trzech grup:

  • Poprawny: format jest właściwy, bity wariantu wskazują UUID zgodny z RFC 9562 (pierwsza cyfra czwartej grupy to 8, 9, a lub b), a cyfra wersji mieści się w przedziale od 1 do 8. UUID zerowy (00000000-0000-0000-0000-000000000000) i maksymalny (ffffffff-ffff-ffff-ffff-ffffffffffff) to wartości specjalne zdefiniowane w standardzie i uznawane za poprawne.
  • Poprawnie zbudowany, niestandardowy: ciąg jest prawidłowym 32-cyfrowym UUID, ale cyfra wersji to 0 albo od 9 do f, lub bity wariantu należą do innego układu (zarezerwowane zakresy NCS i Microsoft albo zakres zarezerwowany na przyszłość). Tak wyglądają niektóre starsze systemy i GUID z innych platform. Narzędzie nadal podaje, co znalazło, ale nie odczytuje z takiej wartości czasu utworzenia.
  • Niepoprawny: to w ogóle nie jest UUID. Kolumna ze szczegółami podaje powód: znaki, które nie są cyframi szesnastkowymi, zła liczba cyfr (razem z liczbą, którą znaleziono), myślniki w niewłaściwych miejscach lub, w trybie ścisłym, opakowanie, na które postać ścisła nie pozwala.

Wersje

Wersja Sposób budowy Czas w środku
1 Czas zegarowy plus identyfikator węzła Tak, kroki po 100 ns od 15 października 1582
2 Zabezpieczenia DCE: lokalny identyfikator zastępuje część czasu Narzędzie go nie odczytuje
3 Skrót MD5 z przestrzeni nazw i nazwy Nie
4 Losowy Nie
5 Skrót SHA-1 z przestrzeni nazw i nazwy Nie
6 Wersja 1 z przestawionymi bitami czasu, tak by wartości sortowały się chronologicznie Tak, ten sam zegar co w wersji 1
7 48-bitowy czas uniksowy w milisekundach, potem bity losowe Tak, milisekundy od 1970 roku
8 Własny układ wybrany przez aplikację Nie

Wersje 6, 7 i 8 oraz wartości zerowa i maksymalna pochodzą z RFC 9562, który zastąpił RFC 4122.

Jak czytać znacznik czasu

Wersje 1 i 6 zapisują 60-bitową liczbę kroków po 100 nanosekund od 15 października 1582 roku, czyli od dnia reformy kalendarza gregoriańskiego. Wersja 7 zapisuje milisekundy uniksowe w pierwszych 48 bitach. Walidator pokazuje czas w UTC, raz w Twoim języku i raz jako ciąg ISO 8601 z milisekundami, który można wkleić do zapytania. Na przykład 6ba7b810-9dad-11d1-80b4-00c04fd430c8, dobrze znany UUID przestrzeni nazw DNS, to wartość wersji 1 utworzona 4 lutego 1998 roku o 22:13:53,151 UTC.

Czego pozytywny wynik nie dowodzi

  • Poprawny UUID to UUID o właściwej budowie. Nie świadczy o tym, że wartość wygenerowało wiarygodne źródło, że jest unikalna ani że istnieje w Twojej bazie danych.
  • UUID w wersji 4 jest losowy, więc nic w nim nie potwierdza, jak go utworzono.
  • Znacznik czasu w wersji 1 pochodzi z zegara komputera, który go wygenerował, a ten może źle chodzić albo być ustawiony celowo.

Najczęściej zadawane pytania

Nie. Cyfry szesnastkowe nie rozróżniają wielkości liter, więc 550E8400-E29B-41D4-A716-446655440000 i jego odpowiednik małymi literami to ta sama wartość. Standardy zalecają małe litery na wyjściu, a gdy Twoje dane wejściowe się od nich różnią, narzędzie pokazuje pod spodem wersję z myślnikami i małymi literami.

Ponieważ jego cyfra wersji (pierwsza cyfra trzeciej grupy) nie mieści się w przedziale od 1 do 8 albo bity wariantu (pierwsza cyfra czwartej grupy) nie są równe 8, 9, a ani b. Taki kształt mają przypadkowo wpisane cyfry szesnastkowe i niektóre GUID z innych systemów. To prawidłowa 128-bitowa wartość, tyle że nie zgodna z układem z RFC 9562.

Tryb łagodny przyjmuje postacie, które spotyka się w prawdziwych danych: zwykły UUID z myślnikami, UUID w nawiasach klamrowych, tak jak zapisują go .NET i rejestr Windows, UUID z przedrostkiem urn:uuid: oraz 32 cyfry bez myślników. Tryb ścisły przyjmuje wyłącznie zwykłą postać z myślnikami, czyli taką, jakiej oczekuje większość API JSON i baz danych.

Do 100 wierszy, a wklejony tekst może mieć najwyżej 4000 znaków. Puste wiersze są ignorowane. Jeśli wkleisz więcej niż 100 wierszy, sprawdzone zostanie pierwsze 100, a odpowiednia informacja da Ci o tym znać.

Nie. Wklejony tekst trafia na nasz serwer, aby wyliczyć werdykty, i jest dodawany do adresu strony podczas przechodzenia między krokami, żeby wynik można było zapisać w zakładkach lub udostępnić. Nie jest zapisywany na żadnym koncie ani w profilu, więc nie wklejaj identyfikatorów, które nie powinny trafić do linku.

Powiązane narzędzia

Narzędzie jest dostępne w innych językach