Generator Dockerfile

Wybierz punkt uruchomienia, który istnieje w projekcie

Generator nie może przejrzeć Twojego repozytorium. Korzysta z podanych przez Ciebie: stosu, punktu uruchomienia, katalogu roboczego i portu. Aplikacja Node.js wymaga pliku startowego JavaScript i pliku blokady npm; Python wymaga skryptu i requirements.txt; Go wymaga modułu go.mod i ścieżki pakietu; Rust wymaga projektu Cargo i nazwy pliku wykonywalnego. PHP-FPM działa inaczej: uruchamia proces FastCGI, a nie serwer HTTP. Umieść przed nim w prywatnej sieci kontenerów serwer WWW obsługujący FastCGI, np. Nginx. Obraz PHP nasłuchuje wewnętrznie na porcie 9000. Nie publikuj tego portu FastCGI w internecie.

Co robią wygenerowane pliki

WORKDIR ustawia katalog roboczy procesu wewnątrz obrazu. Formularz przyjmuje ścieżki aplikacji pod /app, /srv/app, /opt/app, /workspace, /usr/src/app lub /var/www; odrzuca ścieżki systemowe, takie jak /root, oraz znaki, które mogłyby zamienić dane wejściowe w inną instrukcję Dockerfile. EXPOSE dokumentuje port kontenera; nie otwiera zapory hosta ani nie sprawia, że aplikacja zaczyna nasłuchiwać. Wygenerowany .dockerignore wyklucza z kontekstu budowania typowe lokalne katalogi zależności, dane kontroli wersji oraz pliki .env w katalogu głównym i podkatalogach. Przeczytaj go przed budowaniem: jeśli reguła wyklucza plik potrzebny w projekcie, dostosuj ją. Nie umieszczaj sekretów w kodzie źródłowym, ARG ani ENV.

Kompilowane projekty Go i Rust korzystają z oddzielnych etapów budowania i uruchamiania, więc narzędzia kompilatora nie trafiają do końcowego obrazu. Warianty Node.js i Python instalują zadeklarowane zależności, a wariant PHP-FPM uruchamia usługę FastCGI. Sam przepis na kontener nie gwarantuje, że prawdziwy projekt się zbuduje, uruchomi, przejdzie test stanu, obsłuży oczekiwaną trasę lub będzie bezpieczny do wdrożenia. Frameworki, natywne rozszerzenia, kompilacja zasobów i uprawnienia do plików mogą wymagać dodatkowych kroków. Kolejność warstw i działanie plików ignorowania opisują dobre praktyki budowania oraz dokumentacja kontekstu budowania Docker.

Sprawdź na swojej aplikacji

Rozpakuj ZIP w katalogu głównym kontekstu budowania, zachowując dokładne nazwy Dockerfile i .dockerignore, albo skopiuj oba pliki i zapisz je pod tymi nazwami. Jeśli Twoja wersja Dockera to obsługuje, uruchom docker build --check ., a następnie docker build -t my-app .. Uruchom obraz w środowisku testowym i sprawdź faktyczną komendę startową oraz trasę. W przypadku stosów HTTP mapuj tylko zamierzony port kontenera i sprawdź odpowiedź. Dla PHP-FPM zamiast publikować port 9000, użyj prywatnego połączenia sieciowego FastCGI. Przed wdrożeniem produkcyjnym sprawdź aktualne poprawki obrazu bazowego i pliki blokady zależności.