JSON do XML

Przykład – elementy powtarzające się

Wejście:

{ "users": [ { "name": "Alice" }, { "name": "Bob" } ] }

Wyjście:

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<root>
  <users>
    <name>Alice</name>
  </users>
  <users>
    <name>Bob</name>
  </users>
</root>

Przykład – element opakowujący dla tablicy

To samo wejście ze strategią „opakowywanie tablic w <item>“:

<root>
  <users>
    <item>
      <name>Alice</name>
    </item>
    <item>
      <name>Bob</name>
    </item>
  </users>
</root>

Mapowanie typów

Atrybuty a elementy

XML odróżnia atrybuty (<user id="1">) od elementów podrzędnych (<user><id>1</id></user>). Konwerter domyślnie używa elementów – są one bezstratne przy konwersji w obie strony. Jeśli docelowy XML wymaga atrybutów, użyj konwencji prefiksu klucza:

• Klucz JSON @id staje się atrybutem XML id="..." w elemencie nadrzędnym.
• Klucz JSON #text staje się zawartością tekstową elementu nadrzędnego.

Te konwencje pochodzą z odwzorowań BadgerFish i Parker – dwóch najpowszechniejszych standardów przekształcania JSON w XML.

Zasady escapowania

• < -> <
• > -> >
• & -> &
• " → " (w wartościach atrybutów)
• ' → ' (opcjonalnie)
• Bajty w UTF-8 są zachowywane i deklarowane w prologu XML.

Najczęstsze błędy

• Tablica JSON na poziomie głównym. XML wymaga jednego elementu głównego. Konwerter opakowuje tablicę w <root> (lub dowolną wybraną nazwę).
• Klucze numeryczne. JSON {"1": "a"} jest dozwolony; nazwy elementów XML nie mogą zaczynać się od cyfry. Konwerter dodaje przed cyfrą podkreślenie (_1) lub pozwala zdefiniować własne odwzorowanie.
• Tablice mieszane. [1, "two", { "x": true }] nie ma jednoznacznego odwzorowania. Zazwyczaj oznacza to, że JSON wymaga normalizacji przed konwersją.
• Ogromne dokumenty. XML jest rozwlekły – plik JSON o wielkości 10 MB może stać się plikiem XML o wielkości 20–30 MB. W przypadku bardzo dużych danych rozważ konwersję strumieniową.