Stroik gitarowy

Dźwięki docelowe i centy w strojeniu gitary

Strojenie polega na porównaniu wykrytej wysokości drgającej struny z częstotliwością docelową. W stroju standardowym, przy A4 równym 440 Hz, puste struny to E2, A2, D3, G3, B3 i E4. Stroik podaje różnicę w centach, przy czym 100 centów odpowiada półtonowi. Odczyt -12 centów oznacza, że struna jest lekko za niska i trzeba ją napiąć; +12 centów oznacza, że jest za wysoka i należy ją poluzować.

Tabela używa notacji literowej wyświetlanej przez stroik. W polskiej praktyce druga struna bywa zapisywana jako h, natomiast angielskie B oznacza dokładnie ten sam dźwięk. Litera b po nazwie to bemol (♭), więc Eb2 to es, a Bb3 to b.

Aby odczyt był czysty, wytłum pozostałe struny, szarpnij blisko gryfu równym ruchem i poczekaj, aż wskazówka się uspokoi. Mikrofony w laptopach czasem wzmacniają alikwoty, zwłaszcza na niskiej strunie E lub w stroju Drop D. Jeśli automatyczne rozpoznawanie struny przeskakuje między dźwiękami, wybierz strunę ręcznie i ogranicz hałas w tle.

Wysokość odniesienia zmienia wszystkie częstotliwości docelowe. Na przykład przy A4 ustawionym na 432 Hz struna A2 ma cel 108 Hz zamiast 110 Hz. Przydaje się to przy dawnych instrumentach, w grze zespołowej oraz przy nagraniach celowo strojonych poniżej 440 Hz.

Ten stroik korzysta z mikrofonu wyłącznie wewnątrz przeglądarki, przez Web Audio. Nie przesyła, nie zapisuje ani nie transmituje tego, co grasz.