Identyfikator szyfrowania

Formaty rozpoznawane przez identyfikator

Hasze szesnastkowe, rozpoznawane po długości (wielkie lub małe litery):

Na przykład d63dc919e201d7bc4c825630d2cf25fdc93d4b2f0d46706d29038d01 ma 56 znaków: to hasz SHA-224 słowa „password”.

Hasze haseł, rozpoznawane po prefiksie i strukturze:

• $2a$, $2b$, $2y$: bcrypt, ze współczynnikiem kosztu odczytanym z prefiksu
• $1$: md5crypt; $apr1$: Apache MD5 (htpasswd)
• $5$ i $6$: sha256crypt i sha512crypt
• $y$: yescrypt; $7$ i $scrypt$: scrypt
• $argon2id$, $argon2i$, $argon2d$: Argon2
• $pbkdf2-sha256$ (passlib) i pbkdf2_sha256$ (Django): PBKDF2
• $P$ i $H$: phpass (WordPress, phpBB); $S$: Drupal 7
• *, a po niej 40 znaków szesnastkowych: MySQL 4.1+
• {SSHA}, {SHA} i pozostałe popularne schematy LDAP

W typowych przypadkach wynik pokazuje też tryb hashcat (-m): MD5 0, NTLM 1000, SHA-1 100, SHA-256 1400, SHA-512 1700, bcrypt 3200, md5crypt 500, sha256crypt 7400, sha512crypt 1800, phpass 400, Drupal 7 7900, MySQL 4.1+ 300 i Django PBKDF2-SHA256 10000.

Klucze, tokeny i identyfikatory:

• Bloki PEM (-----BEGIN ...-----): klucze prywatne (RSA, EC, OpenSSH, PKCS #8), klucze prywatne chronione hasłem, klucze publiczne, certyfikaty X.509 i żądania podpisania certyfikatu
• OpenPGP w opakowaniu ASCII: zaszyfrowane wiadomości (BEGIN PGP MESSAGE), bloki kluczy i podpisy
• Klucze publiczne OpenSSH (ssh-rsa, ssh-ed25519, ecdsa-sha2-...)
• Tokeny JWT (JSON Web Token): nagłówek jest dekodowany, aby pokazać alg i typ, a token z pięciu części z polem enc to zaszyfrowany JWE
• UUID wraz z wersją (identyfikator, a nie hasz)

Kodowania, tylko gdy nic bardziej konkretnego nie pasuje:

• Hex, Base32, Base64 i Base64url z długością po zdekodowaniu w bajtach oraz kodowanie URL (procentowe).
• Dane hex lub Base64, których długość po zdekodowaniu jest wielokrotnością 16 bajtów, mogą być wynikiem szyfru blokowego, takiego jak AES; przy 128, 256, 384 lub 512 bajtach mogą to być także dane zaszyfrowane RSA albo podpis. Dane Base64 lub Base32 o długości 16, 20, 28, 32, 48 lub 64 bajtów mogą być surowym haszem MD5, SHA-1 lub SHA-2.

Czego identyfikacja nie jest w stanie ustalić

• Dokładnego algorytmu ze 100-procentową pewnością. Ciąg 64 znaków szesnastkowych jest raportowany jako SHA-256 lub SHA3-256, ale BLAKE2s i inne 256-bitowe hasze wyglądają dokładnie tak samo. Hasze MD5, MD4 i NTLM mają po 32 znaki szesnastkowe.
• Szyfru, którym zaszyfrowano dane. Zaszyfrowane dane wyglądają losowo. Ich długość jedynie zawęża możliwości, więc AES lub RSA to zawsze tylko możliwość, nigdy pewność.
• Siły klucza. Hasz bcrypt pokazuje w prefiksie współczynnik kosztu ($2y$10$ = koszt 10), ale nie siłę samego hasła.
• Czy zastosowano sól. Nowoczesne hasze haseł (bcrypt, Argon2) są zawsze solone; stare (surowe MD5/SHA) mogą być, ale nie muszą.
• Tekstu jawnego. Identyfikacja nie odwraca hasza; łamanie to osobny proces, dozwolony wyłącznie na własnych danych.

Kiedy identyfikator się myli

• Tokeny z własnym prefiksem. Aplikacje czasem opakowują hasz własnym prefiksem; najpierw usuń tę otoczkę.
• Podwójne kodowanie. Binarny hasz zapisany szesnastkowo, a potem opakowany w Base64, zostanie rozpoznany błędnie. Zdekoduj go raz i sprawdź ponownie.
• Nietypowe długości. Skrócone hasze (np. pierwsze 16 znaków SHA-256 użyte jako identyfikator) są rozpoznawane jako zwykłe dane szesnastkowe, bo ta długość nie odpowiada żadnemu haszowi z tabeli powyżej.
• Kilka wartości naraz. Sprawdzana jest jedna wartość. Jeśli wkleisz listę haszów, sprawdzona zostanie tylko pierwsza linia; pozostałe wklejaj pojedynczo.

Przykłady zastosowań

• Audyty bezpieczeństwa: katalogowanie typów haszów w całej bazie kodu przed migracją kryptografii.
• Wyzwania CTF: szybki pierwszy rzut oka na nieznany fragment danych.
• Reagowanie na incydenty: identyfikacja formatu wyciekłych danych uwierzytelniających.
• Debugowanie frameworków: ustalenie, jakie kodowanie generuje dana biblioteka.

Przypomnienie o etyce

Identyfikacja formatu hasza to badanie pasywne. Łamanie cudzego hasza bez upoważnienia narusza przepisy o nadużyciach komputerowych w większości jurysdykcji. Pracuj wyłącznie na haszach, które należą do ciebie lub które masz prawo analizować.